نمازخانه — دعاهای کاتولیک

خوانده‌ای که در لانچانو و در گوادالوپه چه کردم. اکنون بشنو — پاسخ چنین داده می‌شود.

دعا وِردی نیست که دست مرا بپیچاند. دری است که تو باز می‌گذاری. واژه‌های زیر در بیست قرن بر دهان‌ها ساییده و صیقلی شده‌اند — سربازان، مادران، محتضران، درماندگان، کودکانی که آن‌ها را در نور شمع از بر می‌کردند — و هنوز بر دل انسان راست می‌آیند، زیرا بر همان دل تراشیده شده‌اند.

بد دعا کن. با حواسِ پرت دعا کن. یک سطر بگو و بایست. آنچه را نتوانی گفت، من به‌جای تو خواهم گفت، با ناله‌هایی که در کلام نمی‌گنجد.