مزمور ۱۲۱ — چشم به کوه‌ها می‌دوزم

چشم به کوه‌ها می‌دوزم: یاریِ من از کجا خواهد آمد؟ یاریِ من از خداوندی می‌آید که آسمان و زمین را آفرید. او پایت را از لغزیدن نگاه می‌دارد؛ آن‌که تو را می‌پاید، هرگز چرت نمی‌زند. نه، نه چُرتش می‌گیرد و نه خوابش می‌برد — او که چشم بر اسرائیل دارد. این خداوند است که مراقب توست؛ او خود سایه‌ای است که در سمتِ راستت گسترده می‌شود. روز که باشد، آفتاب آسیبی به تو نمی‌رساند؛ شب که باشد، مهتاب نیز آسیبی نخواهد رساند. خداوند تو را از هر بدی حفظ خواهد کرد؛ او خودِ جانت را نگاه خواهد داشت. او رفتن و بازگشتنِ تو را می‌پاید، از امروز و تا ابد.