تو را با ارادت می‌پرستم

تو را با ارادت می‌پرستم، ای الوهیت پنهان، که به‌راستی زیر این صورت‌ها نهانی. همهٔ دلم به تو تسلیم می‌شود، زیرا در نگریستن به تو یکسره از پا درمی‌آید. بینایی و لامسه و چشایی در تو فریب می‌خورند، اما تنها به شنیده می‌توان با ایمنی ایمان آورد. هر آنچه پسر خدا گفته است باور دارم: هیچ چیز راست‌تر از این کلام حقیقت نیست. بر صلیب تنها الوهیت پنهان بود؛ اینجا انسانیت نیز پنهان است. با این همه، به هر دو ایمان دارم و اقرار می‌کنم، و همان را می‌خواهم که دزد توبه‌کار خواست. من چون توما زخم‌ها را نمی‌بینم، با این حال اقرار می‌کنم که تو خدای منی. کاری کن که بیشتر به تو ایمان آورم، به تو امید بندم و تو را دوست بدارم. ای یادبود مرگ خداوند، ای نان زنده که به انسان زندگی می‌بخشد، بگذار جانم از تو زنده بماند، و همیشه برایم شیرین بمانی. آمین.