سرود سپاس — تو را ای خدا میستاییم
Te Deum
تو را ای خدا میستاییم؛ تو را خداوند اقرار میکنیم. تمامیِ زمین تو را میپرستد، ای پدرِ جاودان. همهٔ فرشتگان تو را بلند میخوانند، آسمانها و همهٔ نیروهای آن؛ کروبیم و سرافیم پیوسته تو را ندا میدهند: قدوس، قدوس، قدوس، خداوندِ خدای لشکرها؛ آسمان و زمین از جلالِ شکوهِ تو پر است. گروهِ پرجلالِ رسولان تو را میستایند. همدلیِ نیکوی پیامبران تو را میستایند. لشکرِ سپیدجامهٔ شهیدان تو را میستایند. کلیسای مقدس در سراسرِ جهان تو را اقرار میکند: پدر با شکوهی بیکران، پسرِ گرامی، راستین و یگانهٔ تو، و نیز روحالقدس، آن تسلیدهنده. پس، تو را میخوانیم، بندگانِ خود را یاری کن، آنان را که به خونِ گرانبهای خود بازخریدی. بگذار در جلالِ جاودان با قدیسانت شمرده شوند. آمین.
به دیگران برسانید
به لاتین
Te Deum laudámus: te Dóminum confitémur. Te ætérnum Patrem omnis terra venerátur. Tibi omnes Ángeli, tibi cæli et univérsæ potestátes, tibi Chérubim et Séraphim incessábili voce proclámant: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra maiestátis glóriæ tuæ.
این دعا کِی خوانده میشود
در پایانِ سال، پس از رهایی از خطر، هنگامِ تقدیسِ یک قدیس، در انتخابِ پاپ، و هر گاه سپاس از واژهها فراتر رود. سرودی از سدهٔ چهارم، و بلندترین آوایِ کلیسا.