مزمور ۹۱ — آنکه در ستر حضرت اعلی نشسته است

آنکه در ستر حضرت اعلی نشسته است، زیر سایهٔ قادر مطلق ساکن خواهد بود. دربارهٔ خداوند می‌گویم: او پناهگاه و قلعهٔ من است، خدای من که بر او توکل دارم. او تو را از دام صیاد خواهد رهانید، و از وبای مهلک. به پرهای خود تو را خواهد پوشانید، و زیر بال‌هایش پناه خواهی یافت؛ راستیِ او سپر و مِجَن است. از خوفِ شب نخواهی ترسید، نه از تیری که در روز می‌پرد، نه از وبایی که در تاریکی می‌خرامد، نه از بلایی که در نیمروز ویران می‌کند. هزار نفر به‌جانب تو خواهند افتاد و ده هزار به‌دست راست تو، لیکن نزد تو نخواهد رسید. فقط با چشمان خود خواهی نگریست و پاداش شریران را خواهی دید. زیرا خداوند را پناهگاه خود ساخته‌ای و حضرت اعلی را مسکن خویش، هیچ بدی بر تو واقع نخواهد شد، و بلایی نزد خیمهٔ تو نخواهد رسید. زیرا فرشتگان خود را دربارهٔ تو فرمان خواهد داد تا در تمامی راه‌هایت تو را نگاه دارند. تو را بر دست‌های خود برخواهند داشت، مبادا پایت به سنگی بخورد. بر شیر و مار پای خواهی نهاد، و شیر ژیان و اژدها را پایمال خواهی کرد. چون به من دل بست، او را خواهم رهانید؛ او را سرافراز می‌کنم، زیرا نام مرا شناخت. چون مرا بخواند، اجابتش خواهم کرد: در تنگی با او هستم. او را نجات می‌دهم و جلال می‌بخشم. به درازیِ عمر او را سیر می‌گردانم و نجات خود را به او نشان می‌دهم.