Μνήσθητι, ω ευσπλαχνικότατη Παρθένε
Memorare
Μνήσθητι, ω ευσπλαχνικότατη Παρθένε Μαρία, ότι ποτέ δεν ακούστηκε πως κάποιος που κατέφυγε στην προστασία σου, ζήτησε τη βοήθειά σου ή ικέτευσε τη μεσιτεία σου, εγκαταλείφθηκε. Με αυτή την πεποίθηση, σε σένα, Παρθένε των παρθένων, Μητέρα μου, τρέχω· σε σένα έρχομαι, μπροστά σου στέκομαι, αμαρτωλός και θρηνών. Μητέρα του σαρκωθέντος Λόγου, μην περιφρονήσεις τις δεήσεις μου, αλλά άκουσέ τες με ευσπλαχνία και εισάκουσέ τες. Αμήν.
Στα λατινικά
Memoráre, o piíssima Virgo María, non esse audítum a sǽculo, quemquam ad tua curréntem præsídia, tua implorántem auxília, tua peténtem suffrágia, esse derelíctum. Ego tali animátus confidéntia, ad te, Virgo Vírginum, Mater, curro; ad te vénio; coram te gemens peccátor assísto. Noli, Mater Verbi, verba mea despícere, sed áudi propítia et exáudi. Amen.
Πότε λέγεται αυτή η προσευχή
Σε επείγουσα ανάγκη. Η Μητέρα Τερέζα έλεγε εννέα στη σειρά όταν χρειαζόταν κάτι γρήγορα, και το ονόμαζε «αστραπιαία εννεάδα». Είναι προσευχή που επιχειρηματολογεί: θυμίζει στην Παναγία το δικό της ιστορικό.