Ψαλμός 51 — Ελέησόν με, ο Θεός
Miserere mei, Deus (Ps 50/51)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου· καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει.
Μεταδώστε το
Πότε λέγεται αυτή η προσευχή
Την Παρασκευή στον Όρθρο, στη μετάνοια, μετά από μια βαριά πτώση, και ως ψαλμός της Καθαράς Δευτέρας. Ο Δαβίδ τον έγραψε αφού ήρθε σ' αυτόν ο προφήτης Νάθαν για τη Βηθσαβεέ — η εξομολόγηση ενός βασιλιά, φυλαγμένη για όλους. Είναι επίσης ο ψαλμός του καθημερινού Όρθρου στην Ορθόδοξη Εκκλησία, απ' έξω σε όσους μεγάλωσαν με τη λειτουργική ζωή. Εδώ στο κείμενο των Εβδομήκοντα — Ψαλμός 50 στην αρίθμηση των Εβδομήκοντα, 51 στην εβραϊκή.