Ψαλμός 27 — Κύριος φωτισμός μου
Dominus illuminatio mea (Ps 26/27)
Κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου· τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου· ἀπὸ τίνος δειλιάσω; Ἐὰν παρατάξηται ἐπ' ἐμὲ παρεμβολή, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου· ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ' ἐμὲ πόλεμος, ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω. Μίαν ᾐτησάμην παρὰ Κυρίου, ταύτην ἐκζητήσω· τοῦ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς φωνῆς μου, ἧς ἐκέκραξα· ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου. Τὸ πρόσωπόν σου, Κύριε, ζητήσω· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ. Πιστεύω τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ Κυρίου ἐν γῇ ζώντων. Ὑπόμεινον τὸν Κύριον· ἀνδρίζου, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου, καὶ ὑπόμεινον τὸν Κύριον.
Μεταδώστε το
Πότε λέγεται αυτή η προσευχή
Ενάντια στον φόβο — μιας αρρώστιας, ενός εχθρού, μιας εξέτασης, μιας δίκης. Οι δύο τελευταίες γραμμές είναι εκείνες που μένουν όταν όλα τα άλλα δεν κρατούν στη μνήμη. Εδώ στο κείμενο των Εβδομήκοντα, όπως το διάβαζε η αρχαία Εκκλησία — Ψαλμός 26 στην αρίθμηση των Εβδομήκοντα, 27 στην εβραϊκή.